Postanowienie brak konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla inwestycji polegającej na remoncie ostróg na rzece Wiśle - BD.6220.24.3.2013


Zławieś  Wielka, dnia 27 listopada 2013r.
 
BD.6220.24.3.2013
POSTANOWIENIE
 
           Na podstawie art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ,t.j.) w związku z art. 63 ust 2 ustawy z dnia
3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (tekst jednolity Dz. U. z 2013r. poz. 1235 z późn. zm.), a także § 3 ust 1 pkt. 65 -  rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2010r. Nr 213 poz. 1397 z późn. zm.), po rozpatrzeniu wniosku z dnia 12.09.2013r. złożonego przez Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w Gdańsku ul. Rogaczewskiego 9/19, 80-804 Gdańsk reprezentowanego przez pełnomocnika Andrzeja Pieniążek z Biura Projektowo Consultingowe „HydroEco” s.c. – ul. Zabłockiego 2A/32, 80-287 Gdańsk
                                                      stwierdzam brak potrzeby
przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na remoncie ostróg regulacyjnych na rzece Wiśle w miejscowości Pędzewo  realizowana na działkach 499/1, 499/2 w obrębie ewidencyjnym Pędzewo, w miejscowości Zławieś Wielka  realizowana na działce 428/4 w obrębie ewidencyjnym Zławieś Wielka w miejscowości Toporzysko  realizowana na działkach 301/7, 303 w obrębie ewidencyjnym Toporzysko gm. Zławieś Wielka oraz realizowana na działce 383/5 w obrębie ewidencyjnym Przyłubie, gm. Solec Kujawski., roboty hydrotechniczne obejmują ostrogi nr inwentaryzacyjny: 2/753, 4/753, 6/753, 6/753, 8/753, 2/759, 8/759, 10/759,

  UZASADNIENIE
 
Dnia 12.09.2013r. Pan Andrzej Pieniążek reprezentujący Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w Gdańsku, zwrócił się z wnioskiem o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na remoncie ostróg regulacyjnych na rzece Wiśle w miejscowości Pędzewo  realizowana na działkach 499/1, 499/2 w obrębie ewidencyjnym Pędzewo, w miejscowości Zławieś Wielka  realizowana na działce 428/4 w obrębie ewidencyjnym Zławieś Wielka w miejscowości Toporzysko  realizowana na działkach 301/7, 303 w obrębie ewidencyjnym Toporzysko gm. Zławieś Wielka oraz realizowana na działce 383/5 w obrębie ewidencyjnym Przyłubie, gm. Solec Kujawski., roboty hydrotechniczne obejmują ostrogi nr inwentaryzacyjny: 2/753, 4/753, 6/753, 6/753, 8/753, 2/759, 8/759, 10/759,
Na podstawie art. 64 ust. 1 pkt. 1 i 2 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz
o ocenach oddziaływania na środowisko, Wójt Gminy Zławieś Wielka pismem znak BD.6220.24.2.2013 dnia 23.09.2013r. wystąpił do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Bydgoszczy i Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego
w Toruniu o wydanie opinii w sprawie obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedmiotowej inwestycji.                                           
Opinią znak N.NZ-402-ZW-86/13 z dnia 08.10.2013r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Toruniu uznał, że dla powyższego przedsięwzięcia nie ma konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko.
Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Bydgoszczy pismem z dnia 04.10.2013r. znak WOO.4240.767.2013.ADS, WOO.4240.781.2013.ADS, WOO.4240.782.2013.ADS oraz pismem z dnia 21.10.2013 znak WOO.4240.781.2013.ADS.2 zwrócił się o uzupełnienie przedłożonej dokumentacji. Dokumentację uzupełniono pismem z dnia 09.10.2013r. oraz 30.10.2013r. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Bydgoszczy postanowieniem znak WOO.4240.781.2013.ADS.3 z dnia 13.11.2013r. wyraził opinię, że dla przedsięwzięcia polegającego na remoncie ostróg regulacyjnych na rzece Wiśle w miejscowości Pędzewo, nie istnieje  konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko.                 
Analizując wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wraz z kartą informacyjną przedsięwzięcia pod kątem uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem zamierzenia do konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko uwzględniono łącznie następujące uwarunkowania wymienione w art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.
Poniżej rozważono ewentualne warianty przedsięwzięcia
1. Wariant bezinwestycyjny – odpowiada stanowi istniejącemu
Remontowane ostrogi stanowią część całego systemu regulacji wód Dolnej Wisły składającego się z ok. 3000 ostróg. Wyłączenie z eksploatacji części z nich może spowodować niewydolność całego systemu. Konsekwencją będzie wykreślenie Dolnej Wisły z listy międzynarodowych dróg wodnych. Odcinek rzeki na wysokości ostróg ma charakter zatorogenny ze skłonnością do tworzenia się utrudniających żeglugę wypłaceń, czyli tzw. przemiałów. Destruktywne działanie wody, a przede wszystkim lodu jest powodem bardzo złego stanu technicznego budowli. Skutkiem takiego stanu rzeczy jest dekoncentracja nurtu rzeki oraz niekontrolowana erozja brzegów. Postępująca erozja może w skrajnym przypadku zagrozić stabilności wałów przeciwpowodziowych. Brak koncentracji nurtu generuje powstawanie przemiałów utrudniających lub wręcz uniemożliwiających żeglugę. Dotyczy to nie tylko standardowej żeglugi towarowej i pasażerskiej, ale także nadzwyczajnej jak np. przejścia lodołamaczy. Wypłycone w niekontrolowany sposób odcinki rzeki są podatne na tworzenie zatorów lodowych, które z kolei mogą być przyczyną powodzi.
Wariant ten został odrzucony z dalszych rozważań.
Inne warianty przedsięwzięcia brane pod uwagę do realizacji
Wariant 1
Odbudowa ostróg z zastosowaniem tradycyjnych materiałów takich jak faszyna wiklinowa, kamień polny, łupany i otoczaki. Korpus ostróg zostanie wykonany jako konstrukcja faszynadowa. Skarpy i korona zostaną umocnione narzutami kamiennymi luzem i w płotkach. Prace związane z realizacją przedmiotowego przedsięwzięcia (dowożenie materiałów, sprzętu i ludzi pracujących przy zamierzeniu inwestycyjnym) będzie odbywać się z jednostek pływających przy zastosowaniu używanych w żegludze śródlądowej holowników, kryp, barek oraz koparek gąsienicowych na pontonach. Dzięki powyższemu rozwiązaniu zminimalizuje się obszar oddziaływania na szatę roślinną w tym jej zniszczenie na odcinku dojazdu do miejsca realizacji inwestycji oraz zajęcie terenu na plac budowy i składowanie materiałów.
Wszystkie materiały użyte w trakcie odbudowy ostróg będą pozyskane w najbliższym sąsiedztwie. Zakłada się powtórne wbudowanie materiałów faszynowych i kamiennych pochodzących z ewentualnych rozbiórek.
Wariant 2
Obudowa ostróg z wykorzystaniem kamienia łamanego i betonu. Wszystkie elementy zostaną wykonane z kamienia zalanego specjalna mieszanką betonową. Beton zostanie podany z jednostki pływającej.
Wariant 3
Konstrukcja korpusu ostróg taka sama jak w wariancie 1. Skarpy i korona byłyby umocnione koszami i materacami siatkowo-kamiennymi (gabionami), natomiast prace związane z realizacją przedmiotowego przedsięwzięcia (dowożenie materiałów, sprzętu i ludzi pracujących przy zamierzeniu inwestycyjnym) będzie odbywać się od strony lądowej. W związku z powyższym dojdzie do zniszczenia szaty roślinnej na odcinku dojazdu do miejsca realizacji inwestycji oraz zajęcie terenu na plac budowy i składowanie materiałów. Roślinność po realizacji planowanego przedsięwzięcia w wyniku spontanicznej sukcesji powróci do stanu sprzed jego realizacji w przeciągu okresu ok. 2-3 lat.
 
Jako najkorzystniejszy dla środowiska uznano wariant 1 i wskazuje się go do realizacji.
 
1)      Rodzaj i charakterystyka przedsięwzięcia z uwzględnieniem:
a) skali przedsięwzięcia i wielkości zajmowanego terenu oraz ich wzajemnych proporcji:
Planowane przedsięwzięcie będzie polegało na remoncie rzecznych budowli regulacyjnych jakimi są ostrogi. Budowle te były podstawą regulacji wód Dolnej Wisły podjętej przez państwo pruskie w II połowie XIX wieku. Podstawowym celem prac regulacyjnych było stworzenie w korycie rzeki drogi wodnej o gwarantowanych parametrach żeglugowych. Odpowiednia głębokość tranzytowa umożliwiała poruszanie się ówczesnych środków transportu wodnego od Torunia do Gdańska nawet w trakcie niskich stanów Wisły. Drugim, niemniej ważnym, celem regulacji było usprawnienie spływu wód i lodu podczas wezbrań powodziowych oraz zmniejszenie prawdopodobieństwa powstawania zatorów lodowych. W ramach prac regulacyjnych do I wojny światowej wykonano na obu brzegach Wisły około 2900 ostróg. Budowle te posiadają formę prostopadłych i trwale połączonych z brzegiem grobli o długości od 50 do 100m. Podstawowym budulcem konstrukcji była faszyna wiklinowa oraz kamień łamany i polny. W drugiej połowie XX wieku prowadzono jedynie prace remontowe mające na celu utrzymanie w dobrym stanie technicznym istniejących budowli. Korony i skarpy niektórych ostróg zostały umocnione płytami betonowymi. Pod koniec XX wieku wyremontowano około 130 ostróg i były to ostatnie prace na tak szeroka skalę. W obecnym stuleciu prace remontowe prowadzono w latach 2002-2005, a od 2011r podjęto ich kontynuację.
W ramach projektowanego przedsięwzięcia przewiduje się:
a) odbudowę fundamentów ostróg w formie faszynowych materacy taflowych grub. 0.6 lub 1.0 m,
b) odbudowę korpusów budowli przy użyciu kiszek faszynowych, drewnianych kołków oraz kamienia łamanego tworzących tzw. konstrukcję faszynadową,
c) wykonanie ubezpieczenia skarp i korony ostróg z narzutu kamiennego luzem oraz w płotkach,
d) ubezpieczenie brzegów rzeki w rejonie połączenia z ostrogami tzw. skrzydełek faszynowymi brzegosłonami płaskimi lub krytymi,
e) odbudowę połączeń ostróg z brzegiem rzeki przy pomocy konstrukcji faszynadowuch  tzw. wrzynek.
Objęte niniejszym przedsięwzięciem ostrogi zlokalizowane są na prawym brzegu Wisły.
Roboty budowlane  będą się odbywały na terenie gminy Zławieś Wielka, powiat toruński, województwo kujawsko-pomorskie  w obrębach:
a) Pędzewo 0008 na działkach nr 499/1 i 499/2,
b) Zławieś Wielka 0017 na działce nr 428/4,
c) Toporzysko 0014 na działkach nr 301/7 i 303.
Część ostrogi Nr 5 (2/759) zlokalizowana jest na działce 383/5 w obrębie Przyłubie,  gmina Solec Kujawski, powiat bydgoski, województwo kujawsko-pomorskie.
- Ostroga Nr1o numerze inwentaryzacyjnym 2/753 - Km 752+060 rzeki,
- ostroga Nr2 o numerze inwentaryzacyjnym 4/753 - Km 752+210 rzeki,
- ostroga Nr3 o numerze inwentaryzacyjnym 6/753 - Km 752+330 rzeki,
- ostroga Nr4 o numerze inwentaryzacyjnym 8/753 - Km 752+450 rzeki,
- ostroga Nr5 o numerze inwentaryzacyjnym 2/759 - Km 758+120 rzeki,
- ostroga Nr6 o numerze inwentaryzacyjnym 8/759 - Km 758+730 rzeki,
- ostroga Nr7 o numerze inwentaryzacyjnym 10/759 - Km 758+990 rzeki.
Powierzchnia zajmowanej nieruchomości
- Ostroga Nr1 (2/753) - L= 45m; F= 45mbx20m= 900m2,
- ostroga Nr2 (4/753)  - L= 45m; F= 45mbx20m= 900m2,
- ostroga Nr3 (6/753) - L= 55m; F= 55mbx20m= 1100m2,
- ostroga Nr4 (8/753) - L= 55m; F= 55mbx20m= 1100m2.
- ostroga Nr5 (2/759) - L= 65m; F= 65mbx20m= 1300m2,
- ostroga Nr6 (8/759) - L= 75m; F= 75mbx20m= 1500m2,
- ostroga Nr7 (10/759) - L= 75m; F= 75mbx20m= 1500m2,
Ogółem F= 8300m2.
Powierzchnia obiektu budowlanego czyli remontowanych ostróg są właściwym obiektem budowlanym. Fproj = 7200m2= 0.83ha
Dotychczasowy sposób wykorzystania nieruchomości - działka na której zlokalizowane są ostrogi stanowi międzywale Wisły. Teren jest niezurbanizowany oraz niewykorzystany rolniczo.
 
 
 
 
b) powiązania z innymi przedsięwzięciami, w szczególności kumulowania się oddziaływań:
W dolinie Dolnej Wisły, w zbliżonym okresie planuje się realizacje przedsięwzięć o podobnym charakterze. Są to: remont 4 ostróg na terenie gminy Lubicz oraz remont 4 ostróg na terenie gminy Grudziądz. Ewentualne zmniejszenie pojemności siedliskowej dla zwierząt mogących wykorzystywać obszar w okolicach ostróg nie będzie miało istotnego znaczenia gdyż zarówno w otoczeniu planowanych przedsięwzięć jak i w całej Dolinie Dolnej Wisły występuje wystarczająco duża ilość siedlisk o podobnym charakterze. Sukcesywne remontowanie 15 ostróg nie jest istotne ilościowo wobec 3000 ostróg, które znajdują się w Dolinie Dolnej Wisły, a na odcinku obejmującym planowane remonty ostróg o długości ok. 100 km jest ich ok. 1000. Mogące bytować w omawianych miejscach zwierzęta będą więc miały wystarczającą powierzchnię dostępnych siedlisk. W zakresie innych oddziaływań przedsięwzięcia są na tyle oddalone, że nie ma możliwości wystąpienia ich ewentualnego kumulowania.
c) wykorzystania zasobów naturalnych:
Po wykonaniu inwestycji, w fazie eksploatacji, nie będą występować negatywne jej oddziaływania na środowisko. Ponadto w wyniku realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia stworzone zostaną nisze ekologiczne dla gatunków zwierząt wodnych w bezpośrednim sąsiedztwie odbudowanych ostróg, zostaną ustabilizowane warunki siedliskowe dla zwierząt lądowych zawiązanych z terenami w sąsiedztwie ostróg, w szczególności ze skarpą brzegową (zimorodek, bóbr), a także stworzone zostaną miejsca odpoczynku dla gatunków ptaków migrujących doliną Wisły. Realizacja przedsięwzięcia według przedstawionych projektów budowlanych, w oparciu o naturalne materiały t.j. faszyna wiklinowa, kamień polny, łupany i otoczaki spowoduje istotną poprawę stanu technicznego ostróg, dzięki czemu będą mogły one skuteczniej spełniać swoją rolę, w tym chronić brzegi przed erozją. Ochrona skarp przed erozją podczas wyższych stanów wód może wpłynąć korzystnie na udatność lęgów dla gatunków zakładających lęgi w pobliżu ostróg, w szczególności zimorodka. Prawidłowo funkcjonujące ostrogi będą chronić skarpy przed zsuwaniem się mas ziemnych w okresie trwania lęgów. Ponieważ dno koryta Dolnej Wisły jest piaszczyste, a koryto mało urozmaicone – z niewielką liczbą kamienistych raf, rumowisk, zwalisk drzew, a więc przeszkód tworzących osłonę przed nurtem dla wielu gatunków zwierząt – w pobliżu ostróg tworzy się szereg dogodnych siedlisk dla bytowania zwierząt wodnych, w tym ryb.U szczytu ostrogi tworzy się warkocz nurtowy – strefa silnego przepływu wody, z którego wymywane są lżejsze frakcje, pozostają natomiast żwir i kamienie. Jest to dogodne siedlisko dla bytowania oraz odbywania tarła przez ryby reofilne – do gatunków „naturowych” chętnie wykorzystujących takie siedliska należą: koza Cobitis taenia i boleń Aspius aspius. Dla tych gatunków dogodne miejsca do bytowania tworzą się także wśród kamiennego i żwirowego narzutu ostróg. W strefie napływowej i zapływowej ostrogi tworzą się wsteczne nurty i zawirowania nurtu, strefy spowolnionego przepływu wody oraz strefy zastoiskowe tworząc dogodne siedliska i nisze dla różnych gatunków zwierząt, w tym bezkręgowców – a tym samym poprawiając warunki żerowiskowe i bazę pokarmową dla ryb.
Na odcinku Dolnej Wisły ostrogi są dla ryb najdogodniejszymi kryjówkami przed silnym nurtem w okresie przyboru wód. Należy zdawać sobie sprawę, iż rola ostróg jako siedlisk dla organizmów wodnych nie jest stała – zmienia się w cyklu około 40-100-letnim, w zależności od jej stanu technicznego. Odremontowana ostroga tworzy stosunkowo dużo dogodnych siedlisk, stopniowo zerodowana ostroga ma największą „pojemność siedliskowa” – tj. w jej bezpośrednim sąsiedztwie tworzy się największa liczba nisz ekologicznych, natomiast zdegradowana ostroga zasypywana nanoszonym przez nurt rzeki piaskiem stopniowo traci swą rolę siedliskotwórczą. Sukcesywny remont ostróg, z przyrodniczego punktu widzenia, jest odnowieniem cyklu ich trwania jako zespołu siedlisk dla różnych gatunków zwierząt. Teren po wykonaniu planowanych prac zostanie przywrócony do stanu sprzed realizacji inwestycji. Masy ziemi przy nasadach ostróg mogą być przesuwane jedynie w niewielkim zakresie (w zakresie kilku metrów kwadratowych) w celu lepszego umocowania podbudowy ostrogi –prace te nie wpłyną istotnie na obecne ukształtowanie terenu. Miejsca odkładu nadmiaru gruntu z wykopów zostaną mechanicznie i ręcznie wyrównane.
d) emisji i wystąpienia innych uciążliwości:
Prowadzenie przedmiotowych prac przyczyni się do wystąpienia okresowych uciążliwości związanych z emisją niezorganizowaną zanieczyszczeń atmosferycznych. Powyższe uciążliwości spowodowane będą przede wszystkim pracą urządzeń o napędzie spalinowym. Wystąpią one głównie w miejscu prowadzenia prac, w szczególności dojdzie do podwyższonej emisji związków powstających ze spalania paliw m.in. tlenku węgla (CO), tlenku azotu (N02), tlenku siarki (S02). W/w uciążliwości będą miały charakter okresowy i przemijający, jednakże zostaną podjęte wszelkie niezbędne i możliwe do wykonania działania minimalizujące emisję niezorganizowaną zanieczyszczeń do powietrza. Podczas realizacji przedmiotowej inwestycji wystąpią okresowe uciążliwości związane z emisją hałasu i wibracjami pochodzącymi z maszyn i urządzeń pracujących w trakcie prowadzenia robót, czyli śródlądowy holownik i koparka gąsienicowa na pontonie. Pomimo dość wysokiej mocy akustycznej maszyn budowlanych nie przewiduje się przekroczeń dopuszczalnego poziomu hałasu 55 dB poza granicą działek, na których będą one prowadzone w 10 godzinnym okresie referencyjnym. W związku z powyższym nie przewiduje się stosowania zabezpieczeń akustycznych z uwagi na brak możliwości jednoznacznego określenia położenia źródeł hałasu. W trakcie realizacji roboty budowlane będą prowadzone wyłącznie w porze dziennej (na wydłużonej zmianie). Należy przy tym zastosować wszelkie możliwe środki zapobiegające zakłóceniom klimatu akustycznego poprzez odpowiednią organizację i technologię prac, zastosowanie sprzętu budowlanego minimalizującego uciążliwości hałasowe.
Ogółem spaliny od pracującego sprzętu to ca. 300 [l/dobę] spalonego ON.
Pomimo niewielkich, nie znaczących oddziaływań przedsięwzięcia na środowisko przyrodnicze, zdominowane przez oddziaływania krótkoterminowe, odwracalne po zakończeniu fazy realizacji, w celu zmniejszenia wpływu przedsięwzięcia na odpowiednie komponenty środowiska w trakcie trwania prac budowlanych, proponuje się zastosowanie następujących środków minimalizujących na etapie realizacji przedsięwzięcia:
 
1.      w zakresie środowiska przyrodniczego:
­   niezbędną wycinkę drzew i krzewów przeprowadzić należy poza okresem lęgowym, tj. poza okresem 1 marca – 15 lipca, tak aby nie spowodować zniszczenia ewentualnych lęgów ptaków objętych ochroną prawną, w stosunku do których obowiązują przepisy ustawy o ochronie przyrody oraz rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 28 września 2004 r. w sprawie gatunków dziko występujących zwierząt objętych ochroną,
­   drzewa, które nie są przeznaczone do wycinki, a znajdujące się w bezpośrednim sąsiedztwie pracującego sprzętu należy zabezpieczone przed ewentualnym uszkodzeniem przez zastosowanie odpowiednich osłon;
­   projektowane przedsięwzięcie należy realizować poza sezonem lęgowym ptaków i okresem tarła ryb i rozwoju ikry i narybku, tj. z wyłączeniem terminu od 1 marca do 31 sierpnia.
­   materiały budowlane powinny być dowożone drogą wodną w celu ograniczenia zniszczenia szaty roślinnej,
­   zniszczoną roślinność pozostawić do naturalnej sukcesji lub w miejscach narażonych na szybką erozję podsiać mieszankami traw;
2.      w zakresie środowiska gruntowo-wodnego:
­   ścieki bytowe magazynowane będą w przenośnych toaletach typu toi-toi mieszczących się na barkach, po ich zapełnieniu oddawane będą do utylizacji przez wyspecjalizowane firmy posiadające odpowiednie uprawnienia,
­   roboty należy wykonywać przy użyciu sprzętu mechanicznego sprawnego technicznie, tak aby nie spowodować zanieczyszczenia ziemi czy wód Wisły wyciekami oleju lub substancjami ropopochodnymi;
3.      w zakresie stanu aerosanitarnego:
­   prace należy wykonywać przy użyciu sprzętu mechanicznego sprawnego technicznie, dzięki czemu nie będzie powodował on jego zanieczyszczenia,
­   wykonawca prac budowlanych powinien zapewnić jak najmniej uciążliwą dla powietrza technologię prac montażowych i konserwacyjnych,
­   należy stosować materiały niepowodujące szkodliwych emisji do środowiska,
4.      w zakresie klimatu akustycznego:
­   roboty należy wykonywać przy użyciu sprzętu mechanicznego sprawnego technicznie zaopatrzonego w dodatkowe wyposażenie służące do tłumienia hałasu silników co ograniczy uciążliwości akustyczne prac,
­   wykonawca prac budowlanych powinien zapewnić jak najmniej uciążliwą akustycznie technologię prac budowlanych stosując nowoczesny sprzętu o niskich parametrach emisji zanieczyszczeń i hałasu.
5.      w zakresie gospodarki odpadami:
­   realizacja przedsięwzięcia spowoduje powstanie typowych odpadów z grupy 17, głównie w czasie budowy (m.in. kamień polny, łupany i otoczaki, kołki drewniane, gleba i ziemia itp.). Zakłada się powtórne wbudowanie materiałów faszynowych i kamiennych pochodzących z ewentualnych rozbiórek obecnie istniejących ostróg, pozostałe nie użyte do tego celu materiały budowlane należy bezzwłocznie wywozić na wysypisko i utylizować. Należy stosować racjonalną gospodarkę odpadami powstałymi podczas prac budowlanych oraz ich odbiór przez wyspecjalizowane firmy posiadające uprawnienia i działające w myśl ustawy o odpadach;
 
e)   ryzyka wystąpienia awarii, przy uwzględnieniu używanych substancji i stosowanych technologii:    
Przedmiotowa inwestycja nie wiąże się z ryzykiem wystąpienia awarii.
Usytuowanie przedsięwzięcia, z uwzględnieniem możliwego zagrożenia dla środowiska, w szczególności przy istniejącym użytkowaniu terenu, zdolności samooczyszczania się środowiska, i odnawiania się zasobów naturalnych, walorów przyrodniczych i krajobrazowych oraz  uwarunkowań miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego – uwzględniające:
a)                 obszary wodno – błotne oraz inne obszary o płytkim zaleganiu wód podziemnych:
W pobliżu miejsca planowanego przedsięwzięcia brak jest obszarów wodno-błotnych chronionych na podstawie konwencji Ramiarskiej.
 
b)        obszary wybrzeży: Na terenie inwestycji nie występują obszary wybrzeży.
c)                  obszary górskie lub leśne: Na terenie inwestycji nie występują obszary górskie lub leśne
 
d)                 obszary objęte ochroną, w tym strefy ochronne ujęć wody i obszary ochronne zbiorników wód śródlądowych:
 
Obszar na którym planowane jest przedmiotowe przedsięwzięcie (odbudowa wszystkich 7 ostróg), zawiera się w granicach ostoi ptaków wodno-błotnych IBA z 2010 r. Dolina Dolnej Wisły (kod: PL028), a także OSOP Natura 2000 Dolina Dolnej Wisły (PLB 040003) natomiast planowane do odremontowania ostrogi na wysokości miejscowości Przyłubie położone są także w granicach OZW Natura 2000 Dybowska Dolina Wisły (PLH040011). Ponadto w sąsiedztwie planowanych do odbudowy ostróg (wszystkich siedmiu) znajduje się w odległości minimalnej ok. 2,3 km na północ – Obszar Chronionego Krajobrazu Strefa Krawędziowa Kotliny Toruńskiej, ok. 2,8 km na południe Obszar Chronionego Krajobrazu Wydm Kotliny Toruńsko-Bydgoskiej cześć wschodnia i zachodnia, ok. 4 km na północ – Nadwiślański Park Krajobrazowy oraz ok. 4,5 km na północny-zachód OZW Solecka Dolina Wisły. W bezpośrednim sąsiedztwie miejsc planowanej inwestycji brak jest stref ochronnych ujęć wód i obszarów chronionych zbiorników wód śródlądowych. Najbliżej zlokalizowany obszarem ujęć wody pitnej, jest ujęcia zlokalizowane w miejscowościach Czarnowo.        Według „Planu gospodarowania wodami na obszarze dorzecza Wisły” (KZGW Warszawa, zatwierdzony na posiedzeniu Rady Ministrów w dniu 22 lutego 2011 roku) celami środowiskowymi zawartymi w planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza jest utrzymanie stanu wyróżnionych jednolitych części wód powierzchniowych (JCWP) istniejącego obecnie, nie dopuszczając do przekroczenia przyjętych wartości granicznych (wskaźników biologicznych, fizykochemicznych i chemicznych), odpowiadających dobremu stanowi wód. Przy ustalaniu celów środowiskowych dla jednolitych części wód powierzchniowych brano pod uwagę aktualny stan JCWP w związku z wymaganym zgodnie z Ramową Dyrektywą Wodną (RDW) warunkiem niepogarszania ich stanu. Zastosowane podejście, polegające na przyjęciu za cele środowiskowe wartości granicznych odpowiadających dobremu stanowi wód, związane jest z niekompletnym zrealizowaniem prac w zakresie opracowania warunków referencyjnych dla poszczególnych typów wód, a tym samym brakiem możliwości ustalenia wartości celów środowiskowych wg charakterystycznych wymagań względem poszczególnych typów we wszystkich kategoriach wód. Dodatkowo, z uwagi na trwające prace w zakresie opracowywania metodyk oceny stanu hydromorfologicznego oraz fakt, że monitoring w zakresie badań stanu chemicznego jest jeszcze w fazie kształtowania i rozbudowy ustalenie celów środowiskowych zostało oparte o dostępne wartości graniczne wskaźników podanych w rozporządzeniu w sprawie sposobu klasyfikacji stanu jednolitych części wód powierzchniowych. Dla jednolitych części wód powierzchniowych (JCWP), będących obecnie w bardzo dobrym stanie/potencjale ekologicznym, celem środowiskowym będzie utrzymanie tego stanu/potencjału. Przy czym, ustalając cele uwzględniano różnicę pomiędzy naturalnymi, a silnie zmienionymi oraz sztucznymi częściami wód nadając im odrębny status. Dla naturalnych części wód celem będzie osiągnięcie co najmniej dobrego stanu ekologicznego, dla JCWP o statusie silnie zmienionych i sztucznych części wód – co najmniej dobrego potencjału ekologicznego. Ponadto, w obydwu przypadkach, w celu osiągnięcia dobrego stanu/potencjału konieczne będzie dodatkowo utrzymanie co najmniej dobrego stanu chemicznego. Miejsce lokalizacji planowanej inwestycji oraz strefa jej przewidywanego oddziaływania obejmuje fragment dorzecza należący do JCWP rzecznej „Wisła od dopł. z Sierzchowa do Wdy” (kod Europejski PLRW2000212939). Ma ona status silnie zmienionej części wód, a potencjał ekologiczny jej określono jako zły (KZGW Warszawa 2011). Celem środowiskowym powinno być więc doprowadzenie przedmiotowej części wód do dobrego potencjału ekologicznego JCWP. Za zły stan jakości wód przedmiotowego odcinka Wisły odpowiada słaby stan biologiczny jakości wód, stan fizykochemiczny osiągnął w ostatnich latach poziom dobry (WIOŚ
w Bydgoszczy 2011, 2012). Ponadto bardzo istotnym elementem wpływającym na ocenę stanu JCWP jest silne przekształcenie koryta i tarasu zalewowego rzeki, służące ochronie przeciwpowodziowej i utrzymaniu szlaku żeglugowego (np. regulacja brzegów, ograniczenie tarasu zalewowego obwałowaniem itp.). Praktycznie istotna poprawa stanu morfologicznego jest więc niemożliwa. Dlatego na podstawie art. 4 RDW wyznaczono derogacje (KZGW Warszawa 2011). W tym wypadku polegają one na ustaleniu celów mniej rygorystycznych. Bowiem zgodnie art. 4.5 RDW: dążenie do osiągnięcia celów mniej rygorystycznych jest możliwe dla tych części wód, które zostały zmienione w wyniku działalności człowieka w taki sposób, że doprowadzenie ich do stanu (potencjału) dobrego jest niemożliwe ze względu na:
­   brak możliwości technicznych wdrożenia działań,
­   dysproporcjonalne koszty wdrożenia działań.
W Planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza Wisły uznano, że oba wymienione kryteria są spełnione. Podano również uzasadnienie, mówiące że: „zmiany morfologiczne istnieją od kilkuset lat; mają znaczenie dla ochrony dużych obszarów przed powodzią”. Usuwanie tych zmian nie jest, więc elementem celem środowiskowym dla JCWP.  Planowana inwestycja nie będzie miała istotnego wpływu na stan wód powierzchniowych. Podczas prac remontowych ostróg nie przewiduje się wprowadzania zanieczyszczeń do wód. Podczas odbudowy fundamentów ostróg (faszynowych materacy taflowych) dojdzie do wzruszania dna w korycie rzeki. Ponieważ będzie to dotyczyło substratu składającego się głównie
z frakcji piaszczystej z udziałem frakcji kamienisto-żwirowych z ewentualnym niewielkim udziałem detrytusu, nie dojdzie więc do intensywnego wzbudzania zawiesin o nieistotnym znaczeniu w stosunku do intensywności przepływu wody w korycie Wisły. Obszar prowadzonych prac będzie bardzo mały w odniesieniu do powierzchni koryta przedmiotowego odcinka Wisły, a czas prowadzenia odbudowy fundamentów krótki. Nie przewiduje się wiec, aby planowane przeprowadzenie remontu ostróg miało wpływ na jakość wód Wisły. Miejsce lokalizacji planowanej inwestycji oraz strefa jej przewidywanego potencjalnego oddziaływania znajduje się w obszarze położonym na jednolitej części wód podziemnych (JCWPd) nr 44 w regionie wodnym Dolnej Wisły (kod Europejski PLGW240044). Jej stan ilościowy oceniono jako zły, a jakościowy (chemiczny) oceniono jako dobry (KZGW Warszawa 2011). Celem środowiskowym jest więc osiągnięcie
i utrzymanie dobrego stanu ilościowego i jakościowego JCWPd. Planowana inwestycja zarówno na etapie jej realizacji jak i eksploatacji nie będzie oddziaływać na stan wód podziemnych. Podsumowując, projekt wykonania przedmiotowej inwestycji nie stoi
w sprzeczności z osiągnięciem celów środowiskowych wyznaczonych zgodnie z planem gospodarowania wodami na obszarze przedmiotowych części dorzecza Wisły, którymi są: JCWP „Wisła od dopł. z Sierzchowa do Wdy” oraz JCWPd nr 44 w regionie wodnym Dolnej Wisły.  W trakcie prac związanych z realizacją przedmiotowego przedsięwzięcia nie będą wprowadzane do wody żadne zanieczyszczenia. Powstałe ścieki bytowe magazynowane będą w zbiornikach jednostek pływających. Odprowadzenie wód opadowych nie występuje. W procesie technologicznym nie będą występowały odpady. W trakcie budowy użytkowane będą jedynie obiekty żeglugi śródlądowej: holowniki, barki oraz koparka linowa na pontonie służąca do przemieszczania materiałów. Nie dopuszcza się wylewania do wody substancji szkodliwych np. ropopochodnych używanych w trakcie eksploatacji maszyn budowlanych.
e)                  obszary wymagając specjalnej ochrony ze względu na występowanie gatunków roślin i zwierząt oraz ich siedlisk przyrodniczych objętych ochroną, w tym obszary sieci Natura 2000 oraz pozostałe formy ochrony przyrody:
 
Zgodnie z art. 34 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody (…) jeżeli przemawiają za tym konieczne wymogi nadrzędnego interesu publicznego, w tym wymogi o charakterze społecznym lub gospodarczym, i wobec braku rozwiązań alternatywnych, właściwy miejscowo wojewoda może zezwolić na realizację planu lub przedsięwzięcia, które mogą mieć negatywny wpływ na siedliska przyrodnicze oraz gatunki roślin i zwierząt, dla których ochrony został wyznaczony obszar Natura 2000, zapewniając wykonanie kompensacji przyrodniczej niezbędnej do zapewnienia spójności i właściwego funkcjonowania sieci obszarów Natura 2000. Z uwagi na brak przewidywanego znaczącego negatywnego oddziaływania planowanej inwestycji na obszary Natura 2000, nie ma konieczności zapewnienia wykonania kompensacji przyrodniczej.
Technologia wykonania prac została dostosowana do technicznych możliwości realizacyjnych tego typu robót oraz w taki sposób, aby maksymalnie ograniczyć jej wpływ na istniejące środowisko naturalne. Realizowana inwestycja w sposób przewidziany w projekcie nie pogorszy stanu środowiska. Rozpatrując tempo odbudowy wybranych ostróg – kilka lub kilkanaście spośród 3 tysięcy zarządzanych przez Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w Gdańsku w ciągu roku – jest to bardzo korzystne zjawisko z punktu widzenia ochrony fauny i flory związanych ze środowiskiem rzecznym. Odbudowa 7 ostróg na odcinku ok. 3,5 km rzeki (w gminie Zławieś Wielka) nie wpłynie na pogorszenie stanu siedlisk przyrodniczych oraz gatunków roślin i zwierząt, dla ochrony których wyznaczono obszary Natura 2000. Tak więc nie ma powodów dla zaniechania realizacji przedsięwzięcia, a wybrany wariant rozwiązań technicznych (materiały budulcowe, liczba ostróg) nie wpłynie na pogorszenie stanu środowiska, w tym nie wpłynie negatywnie na obszary Natura 2000. Stan siedlisk przyrodniczych, pokrycie szatą roślinną i istotne elementy fauny przedmiotowego terenu. Siedliska i szata roślinna ostróg i skarp brzegowych na przedmiotowym odcinku pozostaje pod silnym wpływem oddziaływania nurtu rzeki, wymakania i wymywyania roślin podczas przyborów, rozmywania, podrywania i osuwania skarp. Na siedlisku tym roślinność ulega cyklicznej recesji i ponownej resukcesji stąd występują tu rośliny ekspansywne, zwłaszcza jednoroczne oraz rozłogowe. Same konstrukcje ostróg są bardzo ubogie w roślinność. Na pozostałościach korpusów i materacy ostróg nr: 2/753, 6/753, 2/759, 8/759 i 10/759 nie stwierdzono roślinności, natomiast na ruinach w/w elementów ostrów nr: 4/753 i 8/753 rosły młode okazy jeżogłówki gałęzistej Sparganium erectum i perzu właściwego Agropyron repens. Nieco liczniej roślinność występuje na pozostałościach nasad ostróg i sąsiadujących
z nimi skarpach brzegowych, jednak największe zwarcie osiąga dopiero na szczytach skarp. Rozwija się tutaj zespół roślinności o charakterze ziołoroślowo-ruderalnym, z uwagi na ciągłe procesy resukcesyjne reprezentuje on fazę inicjującego się zbiorowiska roślinnego o dużej dynamice i trudnego do jednoznacznego przyporządkowania syntaksonomicznego. Występują tu elementy zarówno napiaskowych ziołorośli nadrzecznych, nitrofilnych ziołorośli, roślinności welonowej jak i wczesnych stadiów zbiorowisk zaroślowych z dużym udziałem roślin ekspansywnych. U nasady ostróg (na powierzchni przeznaczonej na tzw. „wżynki”) oraz w ich sąsiedztwie (w strefie potencjalnego oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia) stwierdzono następujące gatunki roślin: pokrzywa zwyczajna Urtica dioica, powój polny Convolvulus arvensis, chmiel zwyczajny Humulus lupulus, jeżyna popielica Rubus caesius, mozga trzcinowata Phalaris arundinacea, bluszczyk kurdybanek Glechoma hederacea, trzcinnik piaskowy Calamagrostis acutiflora, chrzan pospolity Armoracia rusticana, bylica pospolita Artemisia vulgaris, komosa biała Chenopodium album, tojeść pospolita Lysimachia Mulgaris, stokłosa bezostna Bromus inermis, nawłoć kanadyjska Solidago canadensis, nawłoć późna Solidago gigantea, perz właściwy Agropyron repens, babka zwyczajna Plantago maior, oset kędzierzawy Carduus crispus, przymiotło kanadyjskie Conyza canadensis, ostrożenie Cirsium sp., przytulia pospolita Galium mollugo, rzepicha błotna Rorippa palustris, tasznik pospolity Capsella bursa-pastoris, a także występują siewki i podrosty wierzb Salix sp. przede wszystkim wiciowej Salix viminalis, trójpręcikowej Salix triandra i białej Salix alba oraz krzewy klonu jesionloistnego Acer negundo. Omówiony wyżej zespół roślinności ziołoroślowo-ruderalnej stanowi pas o szerokości od kilku do kilkudziesięciu metrów, a za nim rozwija się pas od kilkunastu do kilkudzięcio metrowy pas nadrzecznych zarośli wierzbowych z dużym udziałem wierzby wiciowej, białej, klonu jesionolistnego, miejscami nabiera charakteru łęgów wierzbowo-topolwych, przy czym zbiorowiska te znajdują się poza zakresem potencjalnego oddziaływania przedsięwzięcia. Dalej w głąb lądu znajdują się gruntu orne i starorzecza.  W najbliższym otoczeniu inwestycji nie stwierdzono występowania typów siedlisk z załącznika I Dyrektywy Siedliskowej oraz gatunków roślin z załącznika II Dyrektywy Siedliskowej. Z uwagi na oddalenie potencjalnych stanowisk ww. typów siedlisk i gatunków roślin analizowane przedsięwzięcie nie będzie negatywnie oddziaływać na te elementy flory. W strefach planowanego oddziaływania przedsięwzięcia nie stwierdzono występowania roślin objętych ochroną prawną (wskazanych w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 5 stycznia 2012 r. w sprawie ochrony gatunkowej roślin).W obrębie miejsca planowane inwestycji nie stwierdzono występowania gatunków objętych ochroną gatunkową zgodnie z przepisami ustawy o ochronie przyrody, w tym wymienionych w Rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 9 lipca 2004 r. w sprawie gatunków dziko występujących grzybów objętych ochroną oraz w zał. II Dyrektywy Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej flory i fauny tj. gatunków porostów i grzybów.       
Fauna - awifauna Doliny Wisły jest bardzo różnorodna, jednak przyjęcie wariantu realizacji przedsięwzięcia, w którym transport nie będzie odbywała się droga lądową ogranicza możliwość oddziaływania tylko do gatunków ptaków które mogą wykorzystywać jako siedliska budowle ostróg i sąsiadujących z nimi fragmentów linii brzegowej (w tym wypadku są to wysokie skarpy i płaty roślinności ziołoroślowej). W skarpach na przedmiotowym odcinku nie gniazdują brzegówki Riparia riparia, należy się jednak liczyć z możliwością gniazdowania zimorodka Alcedo atthis. Bardziej zwarte płaty roślinności ziołoroślowej dalej sąsiadującej z zaroślami wierzbowymi mogą być wykorzystywane jako siedlisko gniazdowe przede wszystkim przez łozówkę Acrocephalus palustris i piecuszka Phylloscopus trochilus,
a także cierniówkę Sylvia communis, gajówkę Sylvia borin, piegżę Sylvia curruca, kapturkę Sylvia atricapilla, dziwonię Carpodacus erythrinus, a z gatunków „naturowych” gąsiorek Lanius collurio i ewentualnie jarzębatka Sylvia nisoria. W okresie polęgowym i w okresach migracyjnych, zwłaszcza w okresie migracji jesiennej kiedy stan wody jest niski, konstrukcje ostróg mogą być wykorzystywane jako miejsca odpoczynku i żerowania przez koczujące  i migrujące ptaki. Do gatunków chętnie wykorzystujących ostrogi należą:
-        niektóre siewkowce Charadrii np.:piskliwiec Actitis hypoleucos, samotnik Tringa ochropus czy biegus mały Calidris temminckii, czajka Vanellus vanellus;
-        mewowce Lari, zwłaszcza śmieszka Larus ridibundus, mewa siwa Larus canus oraz białogłowa Larus cachinnans i srebrzysta Larus argentatu,
-        z blaszkodziobych Anseriformes przede wszystkim krzyżówki Anas platyrhynchos, czasem tracze Mergus merganser,
-        niektóre wróblowe Passeriformes, zwłaszcza pliszki: siwą Motacilla alba i żółta.
Skład ugrupowania ichtiofauny zasiedlającej Dolną Wisłę wg danych udokumentowanych w materiałach źródłowych liczy 34 gatunki ryb i smoczkoustych (Brylińska 2000 oraz Balon 1975; Andrzejewska 2008a, 2008b; Grabowska i in. 2010; Grabowska 2011; Skóra 2011). Istotnym elementem ichtiofauny, bo wymagającym szczególnej ochrony, są występujące okresowo na przedmiotowym odcinku rzeki wędrowne ryby dwuśrodowiskowe. Migracje anadromiczne odbywają: minóg rzeczny, łosoś, troć wędrowna, certa, sieja, jesiotr bałtycki. Wędrówki katadromiczne odbywa węgorz. Ponadto z Zatoki Gdańskiej do wód dolnej Wisły wędrówki w poszukiwaniu pokarmu odbywają stornie. Na ogół czynią to młode osobniki, przebywają one krótkookresowo w rzece i spływają z powrotem do morza.  Pozostałe gatunki można uznać za prowadzące relatywnie osiadły tryb życia, chociaż należy pamiętać, że osobniki i tych populacji odbywają wędrówki rozrodcze w górne partie dorzecza
w poszukiwaniu miejsc dogodnych do odbycia tarła (jednak nie zmieniając zasadniczo typu środowiska).  Naturalnymi siedliskami w korycie rzeki dogodnymi do odbywania tarła są kamieniste i kamienisto-żwirowe rafy występującej np. w odcinkach przełomowych, niektóre partie rzeki w obrębie zakrętów wolnych od silnego oddziaływania nurtu, „cienie prądowe” za tzw. przykosą i miejsca po wewnętrznej stronie zakrętów osłonięte większymi mieliznami, które porasta albo roślinność, albo pokrywa substrat stabilnego piasku, strefy przybrzeżne porośnięte roślinnością wodną i szuwarową, a w okresie przyborów rozlewiska na obszarze tarasów zalewowych, starorzecza i zbiorniki w zagłębieniach terenu porośnięte różnego typu roślinnością. Chętnie ryby również wykorzystują siedliska powstałe antropogenicznie, np. kamieniste i faszynowe umocnienia podstawy ostróg, opaski umacniające brzegi, umocnienia przyczółków mostowych itp. Tak więc elementy ostróg mogą być miejscem tarła niektórych gatunków ryb przy czym dotyczy to przede wszystkim ryb reofilnych zarówno lito- jak i psammofilnych (zwłaszcza tj.: kleń, jelec, boleń) odbywających tarło wiosną. Ryby tarła jesiennego (tj.: troć, łosoś) zawsze odbywają tarło w górnych partiach dorzecza, w dopływach Wisły. Planowany zakres wycinki drzew i krzewów związany z realizacją przedmiotowego przedsięwzięcia przewiduje wycinkę 1 wierzby białej Salix alba (o średnicy w pierśnicy 55 cm) oraz 2 krzewów klonu jesionolistnego Acer negundo (o powierzchni ok. 8 m2). Na jedynym przeznaczonym do wycinki drzewie nie stwierdzono występowania gatunków objętych ochroną gatunkową zgodnie z przepisami ustawy o ochronie przyrody, w tym wymienionych w Rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 12 października 2011 r. w sprawie ochrony gatunkowej zwierząt oraz w zał. II Dyrektywy Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej flory i fauny tj. gatunków owadów.
 
f)                   obszary, na których standardy jakości środowiska zostały przekroczone: Brak występowania obszarów na których standardy jakości środowiska zostały przekroczone.
 
g)                 obszary o krajobrazie mającym znaczenie historyczne, kulturowe lub archeologiczne:
 
W bezpośrednim sąsiedztwie planowanego przedsięwzięcia oraz w strefie jego oddziaływania brak jest obiektów wpisanych do wojewódzkiego rejestru zabytków nieruchomych. Zabytki nieruchome zlokalizowane: najbliżej miejsca planowanej przebudowy 3 ostróg na wysokości Solca Kujawskiego znajdują się w miejscowości Czarnowo położonej w odległości ok. 2,5 km w kierunku północno-zachodnim, a są to:
-      kościół par. p.w. św. Marcina, XIII/XIV, XVIII, nr rej.: A/288 z 13.07.1936
-      cmentarz rzym.-kat. przykościelny, 1873, nr rej.: 541 z 6.09.1990
oraz w najbliższym sąsiedztwie 4 ostróg na wysokości miejscowości Pędzewo znajdują się w odległości ok. 2,5 km na północy-wschód:
-      cmentarz ewangelicki (nieczynny), 2 poł. XIX, nr rej.: 543 z 28.01.1991,
-      kaplica, ob. rzym.-kat. fil., nr rej.: 543 z 28.01.1991,
-      ogrodzenie, nr rej.: 543 z 28.01.1991.
Ze względu na charakter przedsięwzięcia i jego znaczne oddalenie od w/w zabytków, daleko większe od jego potencjalnego wpływu nie przewiduje się bezpośredniego i pośredniego oddziaływania przedsięwzięcia na zabytki objęte ochroną na podstawie ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami. Tym samym należy uznać, że przedsięwzięcie na etapie realizacji i eksploatacji nie będzie oddziaływało na rozpatrywane obiekty.
 
h)                 gęstość zaludnienia:
 
Najbliżej zlokalizowane zabudowania względem przeznaczonych do remontu ostróg usytuowanych na wysokości miejscowości Przyłubie znajdują się w odległości ok. 1,3 km na wschód w miejscowości Toporzysko, natomiast względem planowanych do przebudowy ostróg na wysokości Solca Kujawskiego najbliższe zabudowania znajdują się również w odległości ok. 1,3 km w kierunku północno-zachodnim stanowiące kolonijną zabudowę miejscowości Pędzewo.
 
i)                   obszary przylegające do jezior: Brak obszarów przylegających do jezior
 
j)                   uzdrowiska i obszary ochrony uzdrowiskowej:
W pobliżu lokalizacji planowanej inwestycji brak jest uzdrowisk i obszarów ochrony uzdrowiskowej. Najbliżej zlokalizowany obszar posiadający status uzdrowiska znajduje się w odległości ok. 30 km na południowy-zachód w Inowrocławiu.
 
3) rodzaj i skalę możliwego oddziaływania rozważanego w odniesieniu do uwarunkowań wymienionych w pkt 1 i 2 wynikające z:
a) zasięgu oddziaływania – obszaru geograficznego i liczby ludności, na którą przedsięwzięcie może oddziaływać:
Ponieważ strefa potencjalnego oddziaływania obejmuje tylko koryto Wisły i fragmenty brzegów w pobliżu których nie ma oczek wodnych możliwość występowania w tych siedliskach płazów jest nikła. W spokojniejszych zakolach, a także w niektórych zatokach pomiędzyostrogowych osłoniętych przez nurtem mogą bytować żaby zwłaszcza zielone, dotyczy to przede wszystkim: dorosłych osobników żaby śmieszki i wodnej, jednak z uwagi, że na przedmiotowym odcinku ostrogi są rozmyte, oderwane od skarp brzegowych strefa przybrzeżna poddana jest działaniu silnego nurtu, nie ma dogodnych miejsc dla bytowania płazów. Z punktu widzenia ewentualnych możliwości oddziaływania inwestycji na przedstawicieli teriofauny należy wymienić bobra. Gatunek ten powszechnie bytuje w Dolinie Dolnej Wisły budując nory w skarpach brzegowych. W sąsiedztwie planowanego przedsięwzięcia nie stwierdzono nor, które mogłyby być wykorzystywane przez te zwierzęta, co wyklucza możliwość istotnego negatywnego oddziaływania zamierzenia inwestycyjnego na populację bobra.
b) transgranicznego charakteru oddziaływania przedsięwzięcia na poszczególne elementy przyrodnicze: Brak wystąpienia transgranicznego oddziaływania
 
c) wielkości i złożoności oddziaływania z uwzględnieniem istniejącej infrastruktury technicznej:
 
Szacunkowe zapotrzebowanie na etapie budowy:
-        Woda - nie dotyczy,
-        energia elektryczna, cieplna, gazowa  – nie dotyczy,
-        paliwo – olej napędowy – ca. 300 [l/dobę],
-        kamień naturalny: polny i łamany – ca. 1800 t,
-        faszyna wiklinowa  – ca. 9000 mp;
-        kołki sosnowe i wiklinowe – ca. 2000 szt.
Szacunkowe zapotrzebowanie na etapie eksploatacji na surowce i media nie występuje.
d) prawdopodobieństwo oddziaływania oraz czasu trwania, częstotliwości i odwracalności oddziaływania:
 
Etap budowy związany będzie z emisją hałasu i spalin z eksploatacji sprzętu mechanicznego, prace te będą miały charakter krótkotrwały i przemijający. W celu zminimalizowania uciążliwości związanych z wykonawstwem, prowadzenie prac ziemnych powinno przebiegać w sposób niedopuszczający do przypadkowego wycieku substancji ropopochodnych. Używany sprzęt powinien być sprawny technicznie, a wszystkie jego konserwacje, uzupełnianie paliwa, przeglądy i naprawy wykonywane w miejscu specjalnie do tego celu wyznaczonym.
 
W fazie realizacji inwestycji nastąpi okresowy wzrost poziomu substancji zanieczyszczających wprowadzanych do powietrza oraz poziomu emitowanego hałasu. Uciążliwości spowodowane będą przede wszystkim pracą urządzeń o napędzie spalinowym, transportem oraz rozładunkiem materiałów budowlanych. Wykorzystywanie sprzętu budowlanego sprawnego technicznie  oraz zastosowanie właściwych rozwiązań organizacyjno  - technicznych, zminimalizuje wpływ fazy realizacji inwestycji na powietrze. Ograniczenie emisji hałasu w czasie budowy polegać będzie między innymi na maksymalnym skróceniu czasu trwania wszystkich robót, wykonywaniu prac w porze dziennej, stosowaniu nowoczesnych maszyn o niskiej emisji hałasu. Powstałe  podczas realizacji inwestycji odpady będą selektywnie gromadzone, a następnie przekazywane uprawnionym odbiorcom, do odzysku lub unieszkodliwienia.
 
Z uwagi na charakter, skalę i lokalizację planowanego przedsięwzięcia, nie przewiduje się negatywnego wpływu inwestycji na poszczególne elementy środowiska, dlatego nie stwierdzono potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko.                                                                                                                                                                                                         Mając powyższe  na uwadze postanowiono jak w sentencji. 
 
POUCZENIE 
Na niniejsze postanowienie nie przysługuje zażalenie.
 

Wytworzył: Wójt Gminy Zławieś Wielka (27 listopada 2013)
Opublikował: Ewelina Kowalska (28 listopada 2013, 12:00:39)

Ostatnia zmiana: Piotr Młynarczyk (3 grudnia 2013, 13:14:50)
Zmieniono: poprawiona kategoria

rejestr zmian tej informacji »


Liczba odsłon: 1091

wersja do zapisu wersja do druku

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Możecie Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w naszej Polityce Cookies.

Zamknij